Çelik Yapılarda Korozyon Koruması: Doğru Boya Sistemi Nasıl Seçilir?

Çelik; nem, oksijen ve tuz gibi etkenlerle karşılaştığında paslanır. Korozyon yalnızca görüntüyü bozmaz, yapının taşıma kapasitesini de zamanla azaltır. Bu nedenle çelik yapılarda boya, estetik bir tercih değil bir koruma sistemidir.

Ortamın korozyon sınıfını belirleyin

Uluslararası ISO 12944 standardı, atmosferik ortamları korozyon şiddetine göre sınıflandırır: C1 (çok düşük – ısıtılan iç mekânlar) ve C2 (düşük – kırsal alanlar) sınıflarından; C3 (orta – kentsel ve hafif sanayi), C4 (yüksek – sanayi bölgeleri ve kıyılar) ve C5 (çok yüksek – ağır sanayi ve deniz atmosferi) sınıflarına, en ağır koşullar için de CX sınıfına kadar uzanır. Seçilecek sistem, bu sınıfa ve beklenen koruma süresine göre belirlenir.

Çok katlı sistem mantığı

Tipik bir korozyon koruma sistemi üç katmandan oluşur: Çeliğe tutunan ve aktif koruma sağlayan astar (çinkoca zengin veya çinko fosfatlı epoksi), su ve oksijenin geçişini geciktiren yüksek kalınlıklı epoksi ara kat, ve güneş ışığına karşı dayanıklı poliüretan son kat. Orta düzey ortamlarda ise sentetik (alkid) antipas astar ve son kat ekonomik bir çözüm sunar.

Film kalınlığı önemlidir

Sistemin koruma süresini belirleyen en önemli etkenlerden biri toplam kuru film kalınlığıdır. Önerilen kalınlığın altında kalan uygulamalar erken paslanmaya yol açar. Her katın kalınlığı uygulama sırasında ölçülmelidir.

Yüzey hazırlığını atlamayın

En iyi boya bile paslı ve yağlı bir yüzeye uygulandığında başarısız olur. Ağır ortamlarda yüzeyin Sa 2½ seviyesinde kumlanması, daha hafif koşullarda ise mekanik temizlik (St 2 / St 3) önerilir.

Yapınızın bulunduğu ortamı ve beklediğiniz koruma süresini bize iletin; size uygun astar, ara kat ve son kat kombinasyonunu birlikte belirleyelim.